Category: Rondrit

Road tripping? How do we plan the route? And a favorite maps app comes out, and we blindly take the route planning the app suggests. But the app has no feelings, and the suggested routes are just part of a larger “algorithm,” likely made up of how many people use that route to get anywhere. This is not convenient. In fact it is often, very often, very painful. A pain exacerbated by data validated by a large number of map-app-powered delivery drivers riding two-wheelers.

But real road tripping is about the road itself. “The journey is the destination”. This is an often quoted aphorism, and one understands its true meaning only when one travels extensively by road. By extensive I mean hundreds of thousands of cumulative miles over years. For us it is more than 120,000 km in 12 years. So if the journey itself is the destination, or at least part of it, shouldn’t it be beautiful? Relying on maps alone will not help.

During a road trip, we prefer to take routes that are beautiful, even if they are perhaps a little longer. We want to drive through beautiful landscapes, scenic roads, quaint villages, winding roads through farms or forests. Long stretches of straight concrete highways that just take you to your destination don’t cut the ice. But the typical maps app will try to push you through ANY route it thinks is the fastest and connects your start and end point. It will try to take you through small congested lanes to save only 4 minutes. It will take you through straight, boring highways with no exits, while beautiful winding roads through farms and lots of small chai shops (tapris, as they are often called here)are nearby, it might take 30 minutes longer. But wouldn’t you rather take half an hour for it, sipping a fresh cup of chai (or filter coffee), looking at a beautiful view?

Like, when we were in Kannur, our hosts suggested us this beautiful route to Coonoor that our navigation app could never imagine. We mapped out the journey, village to village, and had one of the most beautiful road trips in South India. Or while driving from Mumbai to Jaipur there are alternative routes that are much more interesting than the boring industrial NH48, which allowed us to visit Maheshwar.

Once on a trip south we stopped at a roadside shop for fresh coffee. While sipping our delicious and fresh filter coffee, we noticed the owner was cooking something else as well. When asked about it he said it was fish curry and he would serve it with down dosa. He asked us to stay behind and taste it too. We are happy to be prepared. And while we waited, he told us how he had worked in Mumbai for over 15 years, but that he is happier here, near his village. Stories like this make the memories of road trips, not that you had arrived 45 minutes earlier.

The only way to discover these alternative routes is to ask around. Ask people who have traveled to these destinations. Check your favorite maps app when on a laptop or desktop (for a bigger screen experience, good to look around). You may also need to write down the village names you want to cross (unfortunately, almost no navigation app allows you to enter what you want to avoid, not yet). Even within cities, the maps app takes you through narrow, crowded market streets. When (because we are well versed in our cities), we know better routes, even if they take a little longer. But they are more beautiful.

Some navigation apps will force you to reroute even if you select the longer route. The best thing we’ve found on longer trips is to select villages along our preferred route and use them to force a new navigation. Unfortunately you have to be careful because the pin “village name” in your navigation app will take you to the village. You have to be careful not to enter the village but go around it. It is difficult. But that’s how we traveled before we had navigation apps.

We proberen een route uit te stippelen voordat we op reis gaan. We kijken of we door landelijke gebieden kunnen komen en industriële corridors kunnen vermijden. We rijden nooit in het donker, en onze typische rijdag duurt niet langer dan 12 uur (maximaal). We proberen ook leuke, interessante plekken te vinden om onderweg te verblijven en boeken ze voordat we vertrekken. Alleen zo kunnen we het maximale uit onze reis halen.

Misschien zal ik op een dag, als ik genoeg geld heb, een navigatie-app maken met een optie voor: “Alleen schilderachtige route”.

People keep asking me, “I’m in Mumbai this weekend, what are the places near me, where can I go?”. This is generally not the kind of article we would write, but here we are. Where CAN one go? Well, where there is peace and less crowds, a good atmosphere, a nice place to stay and good food.

Like any city, Mumbai has plenty to visit. And I won’t mention the overdone Lonavala/Khandala.

For starters, one can try Kamshet . Kamshet, a small village about 110 km from Mumbai, is located next to the Indrayani River and a few lakes nearby. Kamshet has paragliding companies and is generally a sleepy place to relax. It also has an arts and theater festival. There are places where you can stay to write your book, because there are few distractions. Just look it all up.

Pune itself is now a big city, with a lot of traffic, but it is very close to my heart. I find the town very charming, with its old bungalows, large cafes, many restaurants and quaint streets. Pune is worth a visit just for eating out.

Near Pune, is Saswad . beautiful grasslands, home to the critically endangered Indian Gray Wolf and the Chinkara, Saswad has one or two decent places to stay, but the scenery is worth a visit. Try monsoons are winters here.

Bhigwan is further from Pune, but it has a wonderful birding spot and is listed as an Important Bird Area. I had visited many years ago where there was no place to stay. I think another visit is underway.

Mulshi – Pavana : Another good place to visit is the area around the lakes Mulshi and Pavana. Over time, many homestays and resorts have been added. Mulshi, also about 170 km from Mumbai, is hot in the summer, brilliant in the monsoons and cool in the winter. Drive through Mulshi towards Tamhini Ghat in the monsoons for an excellent experience of waterfalls, jungles and fog.

For someone who wants to go a little further, I would suggest Mahabaleshwar and Panchgani, although they are a good 280km from Mumbai and take about 6-7 hours to reach, avoiding weekends. The twin towns of Panchgani – Mahabaleshwar are considered ‘hill stations’ and have cool winters, very heavy monsoons (last year Mahabaleshwar had heavier rains than Cherrapunjee), but plenty of places to stay and some decent places to walk. You have to be very careful when choosing where to stay as most places are mediocre. The food is generally bad. The weather could be better.

About 130 km from Mumbai, through a 70% dreadful route is Malshej Ghato . Malshej Ghat, a beautiful village in the Sahyadri Mountains, surrounded by hills and forests, blows most of the year. It has a large lake nearby, the Pimpalgaon Joga, and has plenty of hiking trails nearby. The food is mediocre.

Not far from Malshej Ghat is Junnar . Near Junnar are the Shivneri Hills, where the great Shivaji Maharaj was born. Another reason that draws us to Junnar is the forests and that Junnar has one of the highest densities of leopards. There are some good agritourism lodging options available here, although we haven’t stayed there yet. It seems the food is nice there.

Bhimashankar is a beautiful dense forest about 210 km from Mumbai. Bhimashankar, a notified nature reserve, is worth a stay and a trek. Spend a few good days trekking through the jungle, exploring nature and getting your mind off things. Choice of stay is not great but the place is great.

Somewhere in this area loves Matheran, an old ‘hill station’. The unique thing about Matheran is that no vehicles are allowed into the city. You can walk alone or use horse-drawn carriages or horses. (Maybe this is the reason I haven’t visited Matheran in the last 14 years). It has numerous old bungalows that have been converted into hotels, resorts and homestays. Depending on where you stay, the food can be great. There is a toy train that can take you to Matheran or you can drive your car and leave it in the communal car park (a feeling that doesn’t sit well with me, I love my car way too much). But the forest walks and views are amazing. Matheran is great all year round, although the summers can be hot in the sun and monsoons, it can rain too much.

Go to the Karnala Bird Sanctuary , which is so close to Mumbai. An important bird area, it has a fortress to draw to. There aren’t many great places to stay, but it’s barely 75km from Mumbai.

Around a similar distance is Nashik . On the banks of the river Godavari, which is considered a holy city, Nashik is also called Dakshin Kashi. (In fact, the river Godavari starts from a place called Trimbakeshwar on the outskirts of Nashik) . Apart from many religious sites, Nashik is the wine capital of India with numerous vineyards and their lodgings that have recently mushroomed. Aside from the vineyards, Nashik has a good vibe, a place to relax and unwind. The food is generally tasty. Very close to Nashik is Deolali , an old Cantonment town with many old sanatoriums and bungalows to view. Worth a visit.

In the same direction as Nashik is Bhandardara , a small hilltop village. It is located on the shores of Lake Arthur, one of the largest lakes in Maharashtra. An ancient temple of Amruteshwara is worth a visit in the forests of Kalsubai Wildlife Sanctuary which surrounds Bhandardara. There are numerous hiking trails here. Food is mediocre. Views are breathtaking.

Towards the coast, which is known as Kokan, there are many places worth mentioning. Alibag start with. But it’s very well known here and I won’t go into details.

Ergens langs dit stuk zijn plaatsen zoals Eenzame, Chiplun, Roha enz. die hier en daar een fatsoenlijke plek hebben om te verblijven. Om nog maar te zwijgen over individuele gastgezinnen in dit artikel.

Ga een beetje naar het zuiden van Alibag en je bereikt Kashid. Een prachtig strand aan de ene kant en het Phansad Wildlife Sanctuary aan de andere, Kashid is een bezoek waard. Ook in de buurt van Kashid is het enorme paleis van Murud Janjira. Bezoek het geweldige fort Padma Durga, gebouwd op een eiland in de Arabische Zee bij Murud Janjira. Het eten in dit stuk kan meestal teleurstellend zijn, tenzij je iets heel authentieks vindt en dan kunnen de smaken je versteld doen staan. Er zijn een aantal fatsoenlijke plekken om hier te verblijven. Zoek rond.

Verder naar beneden van Kashid ligt de tempelstad Harihareshwar. De oude tempel gewijd aan Lord harihareshwar, of Shiva, is prachtig en zeker een bezoek waard. Het is nu erg populair geworden, maar bijna 18 jaar geleden, als student, fotografeerden we iets in de buurt en waren we in de tempel gebleven. Toen was het veel minder druk. Harihareshwar heeft een prachtige rotsachtige kust vol met vele vele krabben. En aan weerszijden van deze tempelstad zijn twee badplaatsen van duiker en Shrivardhan. Zowel mooie stadjes als goede stranden. Vind hier een fatsoenlijk verblijf en eet lokaal eten. Het lokale eten in Diveagar dat we hadden was geweldig. Vermijd elk menu dat niet-lokaal is.

Er zijn veel kleine en mooie stranden langs dit stuk, zoals Harnai, Velas, Ganapatiphule, Ratnagiri enz., maar ze raken steeds verder van Mumbai en misschien niet bepaald voor een artikel met de titel “plaatsen om te bezoeken bij mij in de buurt”.

Ongeveer 500 km Mumbai, aan de oevers van de machtige rivier Narmada, ligt de oude stad Maheshwar. Veel historici identificeren Maheshwar als de oude stad Mahishmati. Er wordt aangenomen dat Maheshwar werd gebouwd op de oude stad Somvanshya Shastrarjun Kshatriya en de hoofdstad was van de koning Kartavirya Arjun, die wordt genoemd in de Sanskriet-epen Ramayana en Mahabharata. Veel later werd het de hoofdstad van de Maratha Kings, de Holkars. Maratha Koningin Ahilya Bai Holkar (1725-1795) nam de regering van Maheshwar over nadat haar jonge zoon Male Rao Holkar, erfgenaam van de troon, stierf, kort na de dood van haar schoonvader, Malhar Rao Holkar’s dood (haar man Khaderao Holkar was bijna 12 jaar eerder overleden) .

Ahilyabai Holkar leidde haar legers ten strijde. Ze transformeerde Indore ook van een klein dorp in een prachtige stad. Ze maakte echter zelf Maheshwar tot haar hoofdstad en ontwikkelde het fort, de ghats en tempels van Maheshwar, evenals vele wegen, bronnen, ghats en rusthuizen. Ze ontwikkelde vele tempels in heel India, met als belangrijkste de Kashi Vishwanath-tempel in Varanasi . Ze zeggen dat de sites waar Ahilyabai Holkar heeft gebouwd Kashi, Gaya, Somnath, Ayodhya, Mathura, Haridwar, Kanchi, Avanti, Dwarka, Badrinarayan, Rameshwar en Jagannath Puri zijn. Ze steunde ook kooplieden en boeren en hielp hen een leven van vrede en welvaart te leiden.

Maheshwar van Ahilyabai Holkar floreerde met kunst, muziek, literatuur en zakelijke ondernemingen. Ze vermaakte en betuttelde dichters als Maropant en Anantaphandi, evenals geleerden als Khushali Ram. Ambachtslieden, beeldhouwers en kunstenaars ontvingen salarissen en onderscheidingen in haar hoofdstad en ze vestigde een textielindustrie in Maheshwar.

Haar inspanningen zijn zelfs vandaag nog te zien. Maheshwar staat bekend om zijn textiel, en geen bezoek is compleet zonder te winkelen voor een aantal exclusieve handgeweven sprees, stola’s en stoffen. In feite is ‘Maheshwari’ nu een begeerd genre in Sarees. De steun van Rani Ahilyabai Holkar voor architectuur en beeldhouwkunst is te zien in het fantastische fort en de ghat-tempels in Maheshwar zelf. Het prachtige houtsnijwerk en ontwerp spreken van de levendige en rijke cultuur van zijn tijd. Maheshwar moet je zien om het te geloven.

We zijn niet veel in Madhya Pradesh geweest, een feit dat we dit jaar willen veranderen (als de Covid19-situatie verbetert). Dus tijdens onze roadtrip naar Maheshwar waren we ongerust over het verblijf en het eten. Alle zoekopdrachten suggereerden Labbooz Cafe and Lodging als de plek om te verblijven en we boekten het meteen. Onze kaarten-app en de wegomstandigheden suggereerden echter dat we rond 20.00 uur zouden kunnen bereiken, een tijd waarop Labbooz volgens de planning gesloten is. Dus belden we het café en vroegen hen om onze bestelling voor het avondeten op te nemen. De cafémanager was er echter heel zeker van dat we onze bestellingen onmiddellijk zouden moeten plaatsen (het was pas 17.00 uur of zo) omdat het personeel zich zou voorbereiden om om 19.00 uur te sluiten. Hij zei dat ons eten voor ons zal worden weggelaten. We wilden niet graag een koud diner hebben, dus annuleerden we de bestelling voor het avondeten en werden we ongerust over het soort plek waar we onszelf hadden geboekt. Wie sluit de keuken om 19.00 uur? Maar bij aankomst en de volgende dag realiseerden we ons dat niet elke stad met de snelheid en schema’s van een grote Indiase stad beweegt. Hoewel het personeel van Labbooz de keuken om 19.00 uur sluit, zijn het oprecht warme en hardwerkende mensen.

We verbleven in Labbooz Cafe and Lodging, een schilderachtig verblijf gemaakt van de voormalige Fort Entrance Gate Guards’ Quarters. Er wordt gezegd dat Labboo een bestuurder is van de afstammeling van de Holkar-dynastie. Ze kozen hun premium kamer, die twee terrassen heeft, aan de voorkant en één aan de achterkant. De kleine kamer was zeer smaakvol ingericht en schoon en droog. Wat kan een mens nog meer vragen?

De familie van de Holkars woont nog steeds in het fort en blijft de kunsten betuttelen, vooral het weven. Sally Holkar begon de Vrouwen weven Initiatief, waar vrouwen worden bekrachtigd als handgeweven wevers, getraind en voorzien van apparatuur, draad en ontwerpen, en hun creaties worden landelijk verkocht. Zoek ook binnen Maheshwar naar een winkel genaamd Rewa, die textiel en sprees verkoopt die zijn gemaakt door de dames in Women Weave.

Een interessant ding dat ik zag, was de ontwikkeling van een inheemse mode-esthetiek onder de jongeren die rond de ghats hingen. Modieus gekleed, met funky en gekleurde kapsels, bijna elke jongen droeg een stola en zag eruit als een zorgvuldig samengesteld modestatement. Van Fris Groene Blazer met geborduurde Gouden Adelaar en gekleurde bontschoenen tot gestyled haar met verschillende tinten bruin verf. De jonge mannen hadden zich ingespannen om een ​​fashionstatement samen te stellen en brachten evenveel tijd door met fotograferen en poseren voor elkaar, met veel zelfvertrouwen en elan. Wat is hun inspiratie? De stijlen zagen er niet ‘Bollywood’ uit. Reguliere filmacteurs zijn veel conservatiever gevormd. Ik wou dat er ook meer jonge dames waren, maar ik denk dat het patriarchaat in de samenleving hen niet zo vrij laat bewegen.

Hoe te bereiken : Maheshwar ligt op ongeveer 500 km van Mumbai. 90 km van Indore (met drukke luchthavens en treinstations). Het dichtstbijzijnde treinstation is Barwaha.

Wanneer te bezoeken: Maheshwar ligt in Centraal-India, waar het in de zomers erg heet wordt. Aangezien het grootste deel van de stad te voet moet worden bezocht, zijn de zomers (maart – juli, dan september en oktober) niet de beste tijd om te bezoeken. De winters zijn beter (november tot februari) en moessons kunnen ook mooi zijn (juli en augustus).